Laelli
Societas Draconistarum
Την προσοχή μου κάτι που είπαν πλάγι μου
διεύθυνε στου καφενείου την είσοδο.
Κ’ είδα τ’ ωραίο σώμα που έμοιαζε
σαν απ’ την άκρα πείρα του να τώκαμεν ο Έρως —
πλάττοντας τα συμμετρικά του μέλη με χαρά·
υψώνοντας γλυπτό το ανάστημα·
πλάττοντας με συγκίνησι το πρόσωπο
κι αφίνοντας απ’ των χεριών του το άγγιγμα
ένα αίσθημα στο μέτωπο, στα μάτια, και στα χείλη.

(c) C. Cavafy

Something they said beside me
made me look toward the café door,
and I saw that lovely body which seemed
as though Eros in his mastery had fashioned it,
joyfully shaping its well-formed limbs,
molding its tall build,
shaping its face tenderly,
and leaving, with a touch of the fingers,
a particular nuance on the brow, the eyes, the lips.

(Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard)

Что-то меня потянуло на Кавафиса. Просто даже не знаю, почему. Может потому, что местами он мне чем-то напоминает Хименеса, что ли? Как будто мазками-словами рисует картинку, застывшую, иногда нечеткую, как старая фотография.

@темы: красота не спасет мир, мыслю, следовательно, общество мертвых поэтов